Narkomania

Definicja narkomanii, użyta w ustawie o zapobieganiu i przeciwdziałaniu temu zjawisku, określa to pojęcie jako ?stałe lub okresowe przyjmowanie w celach niemedycznych środków odurzających lub psychotropowych albo środków zastępczych w wyniku czego może powstać lub powstała zależność?. Uzależnienie to stan psychicznej, a często także, fizycznej reakcji zachodzącej między organizmem a narkotykiem, którego dwie składowe charakteryzują się:

uzależnienie psychiczne ? jest stanem psychicznym powstałym w wyniku przyjmowania środka uzależniającego, przejawiający się w różnym stopniu pragnieniem przyjmowania tego środka. Trwałość i nasilenie psychicznej zależności zależy od rodzaju środka narkotycznego, od osobowości, charakteru i struktury psychicznej użytkownika oraz od działających na niego wpływów mikro- i makrośrodowiskowych. zależność fizyczna lub fizjologiczna ? polega na tym, że narkotyki w miarę ich zażywania, stają się chemicznym składnikiem wewnętrznych substancji organizmu i wskutek tego komórki i tkanki przyzwyczajają się do nich, narkotyk jest wówczas konieczny do zachowania równowagi biologicznej i chemicznej ustroju. Na nagłe odstawienie środka uzależniony organizm reaguje zaburzeniami; pojawia się wówczas zespół abstynencyjny, polegający na wielu przykrych zmianach w organizmie i psychice człowieka, występują np. poty, brak apetytu, drgawki, dreszcze, bezsenność, wymioty, biegunki, bóle mięśniowo-stawowe.

Nie wszystkie narkotyki wywołują zależność fizyczną, wszystkie natomiast uzależniają psychicznie ? to głód psychiczny, określany mianem chęci, potrzeby czy wręcz przymusu zażycia danego środka, stanowi istotę choroby. To element zależności psychicznej wymaga oddziaływań terapeutycznych, tak, by osoba uzależniona umiała poradzić sobie z nawrotami nawet po długotrwałych okresach abstynencji. Narkomania jest z całą pewnością chorobą, którą można i trzeba leczyć, której nie wolno się poddać odbierając sobie szansę na normalne życie. W rozwoju uzależnienia od narkotyków wyróżnia się trzy fazy:

OKRES INICJACJI

Obecnie inicjacja przypada na wiek 10-13 lat. Jest to ważny czas w życiu rozwijających się dzieci, kiedy to odchodzą one od całkowitej zależności od rodziców, w kierunku nawiązywania coraz bliższych relacji rówieśniczych. Koledzy i koleżanki zaczynają odgrywać coraz ważniejszą rolę w ich życiu i z nimi to dokonuje się pierwszy kontakt z substancją psychoaktywną. Substancjami otwierającymi drogę najczęściej są nikotyna (papierosy) oraz alkohol.

OKRES ADAPTACJI

Stopniowo nasila się częstość przyjmowania środków psychoaktywnych, młodzież sięga też po tzw. ?twarde narkotyki?. Osoba coraz więcej uwagi przeznacza na ich zdobywanie i zabezpieczanie sobie stałych dostaw, zaniedbuje naukę i codzienne obowiązki domowe. Funkcjonuje wśród biorących narkotyki znajomych i przystosowuje się do panujących w tej grupie norm.

OKRES DEGRADACJI
Charakteryzuje się:
- Ogólną regresją i destrukcją
- Przyjmowaniem narkotyków codziennie (lub ze znacznymi przerwami)
- Występowaniem objawów abstynencyjnych
- Pogorszeniem stanu zdrowia i realnym zagrożeniem życia
- Stopniowym zanikiem uczuć wyższych
- Zawężeniem życiowych celów
- Wypadaniem z ról społecznych
- Wystąpieniem konfliktów z prawem
- Izolacją społeczną.

Narkomania na każdym z etapów choroby jest zagrożeniem życia. W pojedynkę, walka z tym problemem jest prawie niemożliwa. Aby pozbyć się uzależnienia i zmienić diametralnie jakość swojego życia, skorzystaj z naszej oferty.